Μ’ αρέσει να ‘νειρεύομαι τούτες τις Άγιες Μέρες! Του Χρίστου Μαυρόπουλου.

 

 Μ’ ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ‘ΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ

Μ’ αρέσει να ‘νειρεύομαι τούτες  τις Άγιες Μέρες!

Μ’ ορθάνοιχτα τα μάτια, και λάσκα τις ανασαιμιές μου.

Αργά να μπαινοβγαίνει ο αγέρας στο κορμί μου, κι αυτό αγάλι – αγάλι να δουλεύει σαν κείνες τις παλιές, τις σιδερένιες μηχανές, που βγάζανε δουλειά με ρέγουλα κι αγγόγυστα για χρόνια, για καιρούς.

Δίχως ‘’στριγκλιές’’ και γρούσματα.

Δίχως πολλά λαδώματα και φύσια με καλώδια, που ανεβάζουνε τις στροφές και τους λογαριασμούς της έγνοιας!

Μ’ ένα μονάχα απλό κι ανάριο τρίξιμο, ν’ ακούγεται ο ιμάντας της καρδιάς μου καθώς σβουρίζει στα ράουλα του κόσμου.

Μ’ αρέσει να ‘νειρεύομαι τούτες τις Άγιες Μέρες, πως γίνανε πλιόνε οι εκκλησιές ΝΑΟΙ, κι οι Δεσποτάδες ταπεινοί!

Ακριβοδίκαιοι οι Δικαστές, κι οι Δάσκαλοι σοφοί!

Και κατά καιρούς γκουβέρνα μας, πως είν’ αυτά στο μπόι της καρδίας μας.

Κι όσο για τ’ άλλα τα κατοπινά, εκείνα τα φανταχτερά, τ’ αρρωστημένα π’ αρέσουνε σε μερικά μυαλά… αυτά που στραφταλίζουνε στο φως σάμπως πομπής ‘’αστραποβόλημα’’ αρχόντων – Βασιλίσκων, πάνω σε άσπρα αλόγατα με χιούτες στολισμένες…

Αυτά θεωρεί τα η αφεντιά μου κίβδηλα… Άχρηστα μεγαλεία και όνειρο κακό, που σα ξυπνήσει θα χαθούνε!

Μ’ αρέσει να ‘νειρεύομαι τις μέρες των Χριστουγέννων που όλοι έχουνε ψωμί, πιοτί, δουλειά. Πως δεν υπάρχει μοναξιά!

Και τα παιδιά με την φωτιά στα μάτια, τα καστανά μαλλιά, πως παίζουνε κατάχαμα στη γης, στο χώμα λασπωμένα, χαρωπά, με τα γυμνά τους χέρια σπρώχνοντας την ηλικία τους, και τ’ όνειρά τους στους καιρούς!

Κι αυτούς, τους άλλους που ‘’φύγανε’’ νωρίς στις μάχες και στα όχθρητα με τους στυγνούς εμπόρους , αυτούς να τους ‘νειρεύομαι μ’ αρέσει σα μπροστάρηδες… ως ρωμαλέους κι ατενείς πολεμιστές μιας πάλης δίχως τελειωμό!

Μ’ αρέσει να ‘νειρεύομαι και να σιωπώ.

Πως όμως να το κάμω τώρα που όλα τρέχουνε με πρεμούρα, κι η γεύση της ζωής γλυκόπικρη!

Τώρα που μεγάλωσαν και τα νύχια μας και κόβουν στα τυφλά!! Τα μάτια που κοκκίνισαν, τα χέρια που υψώθηκαν, τα πάθη που αβγάτισαν, ‘’βρέχει και όξινη βροχή’’, και είναι και πεντακόσιες είκοσι χιλιάδες ξεσκέπαστα παιδιά, στους  δρόμους πεινασμένα!!

Δεν ξέρω πλιόνε, που βγάζει αυτό το τραίνο της ΕΥΡΩΠΗΣ…

Κι όμως, και με όλα τούτα επιμένω στεκασμένος παράμερα, ασύμαντος, ανένταχτος περιθωριακός να συνεχίζω και να μ’ αρέσει να ‘νειρεύομαι τούτες τις μέρες των Χριστουγέννων, πως η πατρίδα μου θα βγει με τον καιρό από τον μαύρο χειμασμό, την αποσύνθεση και την φθορά των αξιών, και πως αγάλι – αγάλι μια μηχανή θα γίνει σαν τις παλιές, καλές τις μηχανές, κι όλα πως τάχατες στα σώψυχά της αργά και στέρια θα δουλεύουνε…

Σαν κείνα τα παλιά και αξέχαστα του τοίχου τα ρολόγια..!

Σάμπως αλόγων καλπασμός θαρρείς αργός και ρυθμικός με νιούς καβαλαραίους, ‘’…στις αμμουδιές του Ομήρου ως πέρα, και μακρύτερα, ως μέσα στη Βακτηριανή!’’

Μ’ αρέσει τις μέρες των Χριστουγέννων να ‘νειρεύομαι… πως δεν ‘νειρεύομαι(!), και πως όλα τούτα ειν’ αληθινά!

Όπως αληθινή η γέννηση του Χριστού μας!

Όπως ο Λόγος του ο Αληθινός και προειδοποιητικός, πως θα ξανάρθει..!

‘’ Και αφού υπάγω να σας ετοιμάσω τόπον, και ΠΑΛΙΝ έρχομαι, και θέλω σας παραλάβει προς εμαυτόν, δια ήσθε και σεις όπου είμαι εγώ΄΄. Ιωάννης ΙΔ (14):3.

1ος Πανελλήνιος Λογοτεχνικός Διαγωνισμός 2020-2021 από τις εκδόσεις Hλιαχτίδα

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

1ος Πανελλήνιος Λογοτεχνικός Διαγωνισμός 2020-2021 από τις εκδόσεις Hλιαχτίδα

Οι εκδόσεις Hλιαχτίδα προκηρύσσουν τον 1ο Πανελλήνιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό 2020-2021, με ημερομηνία λήξης 28 Φεβρουαρίου 2021. Ο διαγωνισμός περιλαμβάνει τις εξής κατηγορίες:

α) Διήγημα (έως 1.500 λέξεις)

β) Παιδικό παραμύθι (έως 600 λέξεις)

Το θέμα και στις δυο κατηγορίες είναι ελεύθερο. Η αξιολόγηση των έργων θα γίνει από 5μελή κριτική επιτροπή, την οποία αποτελούν οι:

Στεφανία Καζάκη – βιβλιοθηκονόμος

Ιωάννα Θεοδωρακοπούλου – Συμβουλευτικός ψυχολόγος, ψυχοθεραπεύτρια

Πόλα Δρακοπούλου – παιδαγωγός

Βάσια Παπαδοπούλου – Ιστορικός και κριτικός τέχνης

Δέσποινα Φίλιου – συγγραφέας

Όροι συμμετοχής:

Δικαίωμα συμμετοχής στον διαγωνισμό έχουν ενήλικες άνω των 18 ετών.

1. Τα έργα θα πρέπει είναι γραμμένα στην ελληνική γλώσσα.

2. Ο δημιουργός εγγυάται το πρωτότυπο του έργου του.

3. Με την αποστολή του έργου, ο διαγωνιζόμενος αποδέχεται ότι το έργο του θα τεθεί υπό αξιολόγηση.

4. Οι συμμετέχοντες συμφωνούν με τους όρους του διαγωνισμού και αποδέχονται την απόφαση της κριτικής επιτροπής, η οποία είναι οριστική και δεν επιδέχεται αμφισβήτηση.

5. Τα έργα που υποβάλλονται στον διαγωνισμό δεν επιστρέφονται, ενώ τα μη διακριθέντα έργα θα καταστραφούν μετά την ολοκλήρωση του διαγωνισμού.

6. Οι διαγωνιζόμενοι έχουν δικαίωμα να λάβουν μέρος και στις δυο κατηγορίες με ένα αδημοσίευτο έργο τους. Σημειωτέον ότι η βράβευση σε άλλο λογοτεχνικό διαγωνισμό νοείται ως δημοσίευση.

Τελευταία ημερομηνία αποστολής των έργων ορίζεται η 28η Φεβρουαρίου 2021.

Τρόπος συμμετοχής:

Οι διαγωνιζόμενοι θα πρέπει να στείλουν τα έργα τους στο email: info@ekdoseisiliaxtida.gr αναφέροντας στο θέμα την κατηγορία συμμετοχής τους, με τον εξής τρόπο:

α) Στο πρώτο αρχείο θα είναι το έργο τους με το ψευδώνυμό τους, και κανένα άλλο προσωπικό στοιχείο.

β) Στο δεύτερο αρχείο θα είναι τα στοιχεία τους: Τίτλος του έργου, Όνομα, Επώνυμο, Ψευδώνυμο, Πόλη, Τηλέφωνο επικοινωνίας, email.

Βραβεία:

1. Τα είκοσι (20) διηγήματα που θα συγκεντρώσουν την υψηλότερη βαθμολογία, βάσει της αξιολόγησης της κριτικής επιτροπής, θα συμπεριληφθούν σε συλλογική έντυπη έκδοση των εκδόσεων Ηλιαχτίδα.

2. Τα δέκα (10) παιδικά παραμύθια που θα συγκεντρώσουν την υψηλότερη βαθμολογία βάσει της αξιολόγησης της κριτικής επιτροπής, θα συμπεριληφθούν σε συλλογική έντυπη έκδοση των εκδόσεων Ηλιαχτίδα.

Τα ονόματα των νικητών θα ανακοινωθούν στις 22 Μαρτίου 2021 στην ιστοσελίδα των εκδόσεων Ηλιαχτίδα: www.ekdoseisiliaxtida.gr. Οι νικητές θα ενημερωθούν με μήνυμα στο email τους.

Σε εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα, την άνοιξη του 2021, θα γίνει η παρουσίαση των δυο συλλογικών τόμων, θα απονεμηθούν τα βραβεία στους νικητές και τα αναμνηστικά διπλώματα στους συμμετέχοντες.

Για περαιτέρω πληροφορίες, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να καλέσουν στα τηλέφωνα:

Η ΡΕΝΑ ΓΕΡΟΝΤΑΡΑ ΓΡΑΦΕΙ ΓΙΑ ΤΑ ΑΣΠΡΑ ΣΠΙΤΙΑ.

 

 

Αύγουστος του 2005. 

Στη διασταύρωση διάβαζες: «Καλώς Ήρθατε» . 

Όλα χτισμένα τακτικά και ντυμένα πάλλευκα. Εδώ κι εκεί λεμονιές και τριαντάφυλλα. Και δρόμοι ανάμεσα τους, γεμάτοι από παιδιά. Προς την θάλασσα, ο πύργος ψηλός. Ξεχωριστός ανάμεσα στα χαμηλά, σαν νησιώτικα λευκά και μπλε, σπιτάκια. Η εκκλησιά, παράταιρα μεγάλη και στιβαρή. Ασυνήθιστη ατμόσφαιρα. Όλα έμοιαζαν μα και όχι. Είχε την εμφάνιση χωριού αλλά κάτι απροσδιόριστο το έκανε να είναι σαν πόλη. «Πόλη». Ίσως δεν είναι η σωστή λέξη. Ένα σημείο συνάντησης, καλύτερα. Άνθρωποι από όλη την Ελλάδα είχαν ζήσει κι εργαστεί εδώ. Ο καθένας με τις δικές του συνήθειες και τα δικά του όνειρα. Κουβαλούσαν τις ιδιαίτερες πατρίδες τους μέσα στο κέλυφος των λευκών σπιτιών, που τους δόθηκαν από τον «οικισμό». Πάλευαν όλοι μαζί κι έστησαν μια πόλη διαφορετική. Μια πόλη με παρονομαστή την κοινή εργασία. Ήταν συνάδελφοι. Όχι συγγενείς. Κοινή μοίρα. Κοινός αγώνας. Χωρίς δεσμούς αίματος μα με δεσμούς εργασίας. Αυτοί είναι πιο δυνατοί. Τους εξ αίματος συγγενείς δεν τους επιλέγεις. Εδώ υπήρχε επιλογή στην συγγένεια. 

Και διαχωρισμός. Κοινωνικά επίπεδα. Κάστες εργασιακές. Όσο ανέβαινες στην κλίμακα του επαγγέλματος άλλαζες και θέση στην μικροκοινωνία του οικισμού. Υπήρχε διαβάθμιση. Επιτυχία ή στασιμότητα. Μα όχι αποτυχία. Όσο υπάρχει εργασία και μισθός, δεν υπάρχει αποτυχία. 

Οι ξένοι δεν νιώθουν ξένοι. Αυτό είναι καλό. Μα δεν ανήκουν κιόλας. Προσπάθησα να χωρέσω. Μα δεν είχα κάτι να με δέσει με τους υπόλοιπους. Στις συζητήσεις χανόμουν. Δεν ήξερα τι να πω. Εκείνοι ήταν συνάδελφοι. Εγώ επισκέπτης. Μα με αποδέχθηκαν. Εκεί ήταν η ουσία. Με άφησαν, έστω και στις παρυφές, να υπάρχω μέσα σε μια αφοπλιστική οικειότητα και έντονο ενδιαφέρον. Αποδοχή. Το κλειδί της απόλυτης ελευθερίας. Ίσως όχι ελευθερίας μα πλήρωσης σίγουρα. Κι αυτό δεν το είχα αλλού. Ίσως σε μια μεγαλούπολη. Ποτέ όμως σε μια κωμόπολη ή χωριό. Διαφορετικότητα και ελάχιστη επίκριση. Δίκοπο μαχαίρι θα πεις. Ναι. Γεγονός. Μα κάπως κρατιόταν η ισορροπία. Εδώ είχαμε έρθει για δουλειά. Να θυμάσαι πάντα. Κι έτσι είναι. 

Εδώ μπορούσαμε να γράψουμε ποιήματα. Να τραγουδάμε με φωνές δυνατές. Να χορεύουμε στις πλατείες χωρίς να φοβόμαστε την κριτική της «θείας Λίτσας» και του «παππού Γιάννη». Μα ταυτόχρονα να έχουμε μια αγκαλιά προστασίας και αποδοχής. 

Γι αυτό έμεινα και δεν θέλω να φύγω.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

"Τα φαντάσματα" που εμφανίστηκαν σε ταβέρνα στο Κυριάκι-Βοιωτίας.

                                    Φαντάσματα

Η Σάντρα, λικνίζεται προκλητικά, στο ρυθμό της μουσικής του λαϊκού βάρδου και ινδάλματος των χωρικών του Ελικώνα Αντρέα Τσαούση, που ακατάπαυστα και σχεδόν στη διαπασών ακούγεται από τις ηχητικές εγκαταστάσεις όλων των κέντρων διασκέδασης της περιοχής. Αφήνει, το ακόμα καλλίγραμμο κορμί της, να υπόσχεται παράδεισους, γαίες επαγγελίας και μακάρων, αλλά κανείς από τους ερωτοδύναμους νεαρούς, στην ταβέρνας του Λουκά του Γκίκα στο Κυριάκι, δεν ενδιαφέρεται για παράδεισους εξερευνημένους κατ’ επανάληψη μέχρι την τελευταία τους πτυχή.

Έτσι, η μοναδική μούσα που παρέμεινε ζωντανή χωρίς να αυτοεξοριστεί από τον αλλοτριωμένο Ελικώνα, χορεύει μόνη της, για τους παλιούς της έρωτες, που αόρατοι και πιστοί μαζεύτηκαν γύρω της και την καμαρώνουν…

Οι γηραιοί θαμώνες, θαυμάζουν το χορό της κι αναπολούν τη νιότη τους, οικτίροντας τη ζωή που επιτρέπει στο χρόνο να οξειδώνει ανεπανόρθωτα τα σώματά κι αφήνει την ψυχή τους ανέπαφη, κορίτσι ερωτιάρικο, έτοιμο να πυρπολήσει και ν’ αποτεφρωθεί στις ερωτικές κονίστρες. Και να ήτανε, λέει, πενήντα χρόνια νεότεροι, έφηβοι όπως και η ψυχή τους, να την αρπάξουν στην αγκαλιά τους και ν’ αντιβουίσει το φαράγγι της Κλεισούρας από τις φωνές και τους αναστεναγμούς του πολεμοχαρούς έρωτα, που αλυσοδεμένος μα αγέραστος, λυσσομανάει αδάμαστος μέσα στα σπλάχνα τους…

Οι νέοι, ούτε που καταδέχονται πλέον να κοιτάξουν το χορό, μιας από τις ιέρειες που τους μύησε για πρώτη φορά στα ιδιαζόντως φωτερά, ζοφερά μυστήρια του έρωτα. Της γυναίκας που η αγκαλιά της εξέδωσε τα απαραίτητα πιστοποιητικά και πέρασαν θριαμβευτικά στις τάξεις των αρσενικών που αντρώθηκαν πλέον και μπορούν να στηριχτούν στα δικά τους πόδια και να μπουν ως ισότιμα μέλη, στα ανδροκρατούμενα καφενεία και τις ταβέρνες του χωριού τους.

Αχάριστη νεολαία, σκληρή... Κανένα βλέμμα πλέον, αντίδωρο, στις απελπισμένες βουβές επικλήσεις της γερασμένης αλλοδαπής ευεργέτιδας θεάς, που ηθελημένα εξόκειλε στο χωριό τους.

Όταν ο άντρας της τελείωσε τη δουλειά του και θα επέστρεφε στη Γαλλία, αυτή αρνήθηκε να τον ακολουθήσει, έμεινε εδώ, στη χώρα του έρωτα, στη χώρα που κατοικούν οι Θεοί και συγκεκριμένα ένας Θεός, αγαπημένος, πανέμορφος, ο Μάρκος.

Σκληρός και ανελέητος, όπως οι περισσότεροι θεοί, μα εξόχως αγαπημένος. Εκείνη, δεν ζήταγε τίποτε άλλο παρά μόνο να είναι κοντά του, να τον ακούει που αναπνέει, να τον βλέπει που ζει, που χαμογελάει, που της ρίχνει, ελεημοσύνη, ένα βλέμμα να την δροσίσει και να την συνταράξει. Κι όταν του περισσεύει για χάρη της ένα χάδι, να την ανεβάζει στους ερωτοφλεγείς ουρανούς, ένα φιλί να βάζει το σεισμό μέσα της να χορεύει ξέφρενα, μια ονειρεμένη αγκαλιά να δυναμιτίζει το διάπυρο κορμί της, να το κόβει σε μικρά κομμάτια, μόρια, άτομα, να εισχωρεί μέσα τους και να τα διασπά με αλλεπάλληλους εκκωφαντικούς κρότους, να υψωθούν μανιτάρια φωτιάς στους γαλαξίες, και να ξεσπάσει ερωτική αστραποθύελλα με απρόβλεπτες συνέπειες για την σταθερότητα του κόσμου. Και η τέφρα του σώματός της, ευτυχισμένη να πλημμυρίσει το σύμπαν, να στροβιλίζεται μέσα σ’ ένα συμπαντικό κυκλώνα, μέχρι που να συμπτυχθεί και να γίνει ένα μικρό, ερωτευμένο, φωτεινό αστέρι με τ’ όνομά της.

Και να μείνει εκεί, μακριά, να μην μπορούν να την προσβάλλουν οι άξεστοι χωρικοί, να μην μπορούν να την φτάσουν οι πολυπληθείς έρωτες του Μάρκου και οι δικοί της οι άπειροι να την μαχαιρώνουν, να μπορεί να κοιτάζει από ψηλά τους αγαπημένους της, σε απόσταση ασφαλείας γιατί οι αγαπημένοι πληγώνουν, μα πιο πολύ να βλέπει το Μάρκο και ν’ αγάλλεται η ψυχή της.

Αμέτρητοι άντρες πέρασαν από τη ζωή της κι όλοι αγαπημένοι. Μα όταν πριν από τριάντα χρόνια,

ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ “ΛΥΣΙΣΤΡΑΤΗ” ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΑΤΡΟΦΡΕΝΕΙΑ ΣΤΟ ΔΙΣΤΟΜΟ

Ανακοίνωση από τον Δήμαρχο, Γιάννη Σταθά

Οι κρατήσεις για τις παραστάσεις της Λυσιστρατης ξεπέρασαν κάθε προσδοκία και το θέατρο μας ήδη γεμισε(την συγκεκριμένη πληροτητα που ορίζουν τα υγειονομικα μετρα)και τις δυο μέρες που ειχαμε αρχικά ανακοινώσει!!!

Σας ευχαριστούμε όλους από καρδιάς για την συγκινητικη σας συμμετοχή σε όλο αυτό το δύσκολο εγχείρημα μας σε μια δύσκολη συγκυρία..

Αυτό μας αναγκάζει να αναπροσαρμοσουμε τον αρχικό μας προγραμματισμό και να ανακοινώσουμε και τριτη παράσταση την Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου και ώρα 21:00!

Κάντε τώρα την κράτηση σας στα τηλέφωνα

Τα αξιοθέατα και της Αράχωβας παρουσιάζονται σε βιβλίο σήμερα στην Ρόδο

Η Μαρκέλλα Σαράιχα Φέσσα ταξιδεύει στη Ρόδο για να παρουσιάσει το βιβλίο της 12 Month Journey In Greece

Την Τετάρτη, 5 Αυγούστου, η γνωστή δημοσιογράφος Μαρκέλλα Σαράιχα Φέσσα θα παρουσιάσει στη Ρόδο το πρώτο της βιβλίο, 12 Month Journey In Greece που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Υδροπλάνο. 

Η παρουσίαση θα γίνει στο ξενοδοχείο Mitsis Alila Resort & Spa στις 20.00.

Το 12 Month Journey In Greece, είναι ένας ταξιδιωτικός οδηγός διαφορετικούς απ΄όσους γνωρίζετε μέχρι τώρα και έχει ψηφιστεί ανάμεσα στα 10 καλύτερα βιβλία στην κατηγορία Ευ Ζην των φετινών βραβείων Public. Περιλαμβάνει 20+1 προορισμούς, 10 φθινοπωρινούς– χειμερινούς και 10 ανοιξιάτικους-καλοκαιρινούς με 1000 φωτογραφίες , από την Κρήτη ως την Μακεδονία. Διαβάζοντάς το θα ταξιδέψετε στην Ιστορία τους, τα Ήθη και τα Έθιμά τους και τις παραδόσεις τους.

Με σημείο αναφοράς τον τόπο καταγωγής της

Την "ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΑΓΑΠΗΣ" στηρίζουν 3 δήμοι της Βοιωτίας. Διαβάστε περισσότερα.

"Η πανδημία της αγάπης" απευθύνεται σε όλα τα παιδιά των όμορων δήμων.
Με μεγάλη χαρά λοιπόν, εκτός από τον δήμαρχο Λιβαδειάς Γιάννη Ταγκαλεγκα, και η δήμαρχος Ορχομενού Βουλα Καραλη καθώς και ο δήμαρχος Διστομου Ioannis Stathas στηρίζουν το project αυτό.

Φτιάχνουμε ένα κουτί, το ονομάζουμε "Πανδημία Αγάπης" κι εκεί βάζουμε τα έργα μας, παιδιά... Δείτε το σαν ένα "θησαυρό".
Έργα που θα φτιάχνουμε στο σπίτι με θέμα που θα δίνω από εδώ καθημερινά στις 11πμ.

(περισσότερες πληροφορίες στο προφίλ μου EVA RENTZOU )

Στόχος, οι ιστορίες και οι ζωγραφιές μας να ενωθούν, όταν με το καλό επιστρέψουμε στην καθημερινότητά μας, πριν από αυτό τον άτυπο εγκλεισμό, σε μια μεγάλη έκθεση, και γιατί όχι και γιορτή!

Ψυχραιμία, αισιοδοξία και δημιουργία!

#μενουμεσπιτι #μενουμεδημιουργικοι

Περισσότερα στοιχεία : 

"Επιδημία Αγάπης".

Φτιάχνουμε τέσσερις εικόνες, σε όποια διάσταση (χαρτόνι, κόλλες Α4) και μια ιστορία.
Τα πιο μικρά παιδιά, που δεν ξέρουν να γράφουν, θα το κάνουν μαζί με τη μαμά ή τον μπαμπά ή και όλοι μαζί... Όπως θέλετε!


Α) Γραφουμε την ιστορία ξεκινώντας :" Στην χώρα της Κακίας ξέσπασε μια φοβερή πανδημία..." Πανδημία αγάπης " την ονόμασαν οι ειδικοί επιστήμονες... Τα χρώματα από μαύρα και σκοτεινά, άρχισαν να γίνονται φωτεινά!"

Β) Αφού ολοκληρώσουμε την ιστορία, επιλέγουμε τέσσερις σκηνές δράσης και τις ζωγραφίζουμε. Με ο, τι υλικό θέλουμε.

Τα φωτογραφιζουμε και τα βάζουμε στα σχόλια.

Έκθεση Φωτογραφίας «Οι Δελφοί πέρα από τα αρχαία»

Δελτίο Τύπου04 Φεβρουαρίου 2020

Η έκθεση που αποτελεί επιστέγασμα σεμιναρίου με τον ίδιο τίτλο που διοργάνωσε το Ευρωπαϊκό Κέντρο και παρέδωσε ο Πλάτων Ριβέλλης σε συνολικά 80 φωτογράφους το τετραήμερο 7-10 Ιουνίου 2019 στους Δελφούς, έρχεται και στην Αθήνα στο φιλόξενο "Σπίτι της Κύπρου". Με χαρά σας προσκαλούμε στα εγκαίνια που θα πραγματοποιηθούν την Τετάρτη 5 Φεβρουαρίου 2020 στις 20:00.

Οι φωτογραφίες εκτέθηκαν για πρώτη φορά στο Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών τον Οκτώβριο του 2019.

Οι φωτογραφικές συναντήσεις των Δελφών έκλεισαν ήδη τέσσερα χρόνια. Από τον Μάιο του 2016 το Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών σε συνεργασία με τον Φωτογραφικό Κύκλο διοργανώνει κάθε χρόνο ένα τετραήμερο σεμινάριο φωτογραφίας με εισηγητή τον υπογράφοντα που τυχαίνει να είναι και πρόεδρος του Κύκλου και επιμελητής της έκθεσης που διοργανώνεται και πάλι στους Δελφούς τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου και που από πέρυσι μεταφέρεται λίγους μήνες μετά στον φιλόξενο εκθεσιακό χώρο που διαθέτει το «Σπίτι της Κύπρου» στην Αθήνα.

Οι ερασιτέχνες φωτογράφοι (όπως εμείς) έχουμε ανάγκη από αφορμές και προφάσεις για να δουλέψουμε και να δημιουργήσουμε, παρόλο που πρόκειται για κάτι που μας ελκύει και μας δίνει χαρά. Ο λόγος είναι ότι οι φωτογραφίες γίνονται εύκολα αλλά πετυχαίνουν δύσκολα. Τραβιούνται χαρούμενα και απορρίπτονται στενάχωρα. Πρέπει επομένως να στηριχτούμε στη διαδικασία της δημιουργικής φωτογράφισης για να μετριάσουμε τη μέθη της φωτογράφισης και την απελπισία της απόρριψης. Σε αυτό βοηθάει πολύ το γεγονός κάθε (πάντα ιδιόρρυθμης) φωτογραφικής (όπως αυτής των Δελφών) συνάθροισης, που δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια καλλιτεχνική παρέα, για την οποία όμως πολλά πράγματα είναι ιδιαιτέρως σημαντικά, ενώ παραμένουν αδιάφορα για την πλειοψηφία των λοιπών ανθρώπων.

Κάθε συνάντηση μας στους Δελφούς συγκεντρώνει σημαντικό αριθμό φωτογράφων από πολλά μέρη της χώρας, οι οποίοι ανταλλάσσουν απόψεις, δείχνουν και κρίνουν φωτογραφίες τους και παράλληλα απολαμβάνουν τη φιλοξενία και την παρέα. Όλα αυτά όμως προϋποθέτουν και ένα καλλιτεχνικό πρόσχημα. Και αυτό είναι το θέμα και η έκθεση. Το θέμα λειτουργεί ως αφορμή και πρέπει να είναι αρκετά ανοιχτό για να επιτρέπει τον χειρισμό του από τόσο πολλούς και διαφορετικούς ανθρώπους. Και είναι μόνον η αρχή, η αφετηρία. Η κατάληξη είναι άγνωστη, πολλές φορές απέχει πολύ από το θέμα, ενίοτε παραπέμπει σε αυτό και στην ιδανική εκδοχή το υπερβαίνει, ενώ με κάποιο τρόπο πάντα το υπηρετεί. Η έκθεση είναι ένας επιμέρους στόχος. Για να σηματοδοτηθεί η κατάληξη της προσπάθειας. Μιας προσπάθειας που είναι πάντα μια άνω τελεία που αφήνει ανοιχτή τη συνέχεια.

Το φετινό μας θέμα ήταν η ίδια η περιοχή που μας φιλοξενεί. Οι σημερινοί Δελφοί, το χωριό, τα σπιτάκια του, οι άνθρωποι του, τα λουλούδια του, η ζωή του που κινείται στη σκιά του βάρους των χρόνων και των μύθων. Η σκέψη αυτή ήταν μόνον η αρχική φευγαλέα αφορμή. Από τη στιγμή που σχεδιάστηκε το περίγραμμα του θέματος οι φωτογράφοι και ο δάσκαλος το ξεχάσαμε. Και με τον ίδιο τρόπο πρέπει να το υπερβούν, οι θεατές της έκθεσης. Δεν αντικρίζουν την πρισματική εικόνα του συγκεκριμένου θέματος, αλλά το καλειδοσκόπιο που προκύπτει όταν η φτωχή, δισδιάστατη, μικρή και στιγμιαία απομόνωση ενός κλάσματος της αλήθειας περνάει μέσα από τη διαφορετική προσωπικότητα μερικών δεκάδων διαμεσολαβητών που επιχειρούν να την αποτυπώσουν μεταμορφώνοντάς την.

Αυτό που προσωπικά απολαμβάνω σε κάθε παρόμοια ομαδική έκθεση φωτογραφίας είναι ότι βρίσκομαι αντιμέτωπος με τις απόπειρες ενός μεγάλου αριθμού ανθρώπων που εκτίθενται με έργα τους, προφανώς άνισα και διαφορετικά μεταξύ τους, τα οποία όμως δείχνουν ένα -έστω ίχνος- δημιουργικής προσωπικότητας.

Χαρακτήρισα πιο πάνω όλους μας ως ερασιτέχνες φωτογράφους. Και επιθυμώ να το υπογραμμίσω, διότι σε όλη την υπόλοιπη ζωή μας ο επαγγελματισμός θεωρείται αρετή. Αυτός όμως έχει στόχους και αιτίες οι οποίες μας καλούν, μας προτρέπουν, μας επιβάλλουν να είμαστε συνεπείς. Εμείς όμως ως ερασιτέχνες φωτογράφοι λογοδοτούμε μόνο στον εαυτό μας. Οι αιτίες μας και ο στόχος μας βρίσκονται στην ανάγκη μας να εκφράσουμε πειστικά τα ίχνη πνευματικότητας που ο καθένας μας κρύβει κάτω από την κοινωνική του συμπεριφορά. Δεν γνωρίζω καλά όλους όσους έχουν συμμετάσχει στα σεμινάρια και στις εκθέσεις του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών. Μετά από την επιλογή και έκθεση των φωτογραφιών τους νομίζω ότι τους γνωρίζω περισσότερο.

Πλάτων Ριβέλλης

Εισηγητής του σεμιναρίου

και Επιμελητής της έκθεσης

Συμμετέχουν 67 φωτογράφοι με 188 φωτογραφίες:

Αβούρης Αναστάσιος – Αμοργιανού Μαρίτα – Βελαώρας Παναγιώτης – Βλάχου Όλγα – Βόγγλη Μαρία – Βουρλιώτης Νίκος – Γιαρμενίτης Σπύρος – Γκέντσου Βάλια – Γουζούαση Νίκη – Δουλγερίδης Αντώνιος – Ζάβου Ηρώ – Ζαχαρίου Ρακαντά Μαρία – Ζήσης Γιάννης – Καϊλόγιαννου Κατερίνα – Καλομοίρη Αγάθη – Κανάτα Μαρία – Καραμαγκιώλη Νανά – Καραμολέγκος Κώστας – Κοριαλός Γιάννης – Κουμπάνη Βασιλική – Κούρκαφας Παύλος – Κουρμπανά Χαρά – Κοψαχείλης Χρήστος – Λαζάρου Σπύρος – Λαχανά Ειρήνη – Λεμονής Ιωάννης – Λερούνης Θεόδωρος – Μαρίνου Διονυσία – Μαυρογόνατος Γιώργος ¬- Μινωτάκης Κώστας – Μίχου Μαρία – Μπανούτα Μαρία – Μπάρδη Μαρία – Μυριλάκου Αντιγόνη – Ντόνου Έντα – Ντόστογλου Κώστας- Παναγιώτη Ειρήνη – Παπαγεωργίου Δημήτρης -Παπαδάκου Βάνια – Παπαδάτου Αθηνά – Παπαχρήστου Γεωργία – Παπουτσή Κατερίνα – Πλιακοστάμου Νινέττα – Πολυτάρχου Σπύρος – Σκαλιστήρης Δημήτρης – Τζάφη Αγγελική – Τσάκαλος Θάνος – Τσέπας Γεράσιμος – Χαϊκάλης Δημήτριος – Χασιώτη Μαρίνα -Χατζοπούλου Καλλιόπη

Επιμελητής έκθεσης: Πλάτων Ριβέλλης

Συντονισμός έκθεσης: Μαρία Ραγιά

Info

Διάρκεια Έκθεσης : 05/02/2020 έως 21/02/2020

'Ωρες λειτουργίας : Δευτέρα, Τετάρτη, Παρασκευή: 10:00 – 15:00 | Τρίτη, Πέμπτη: 10:00 ‒ 18:00

Σπίτι της Κύπρου, Ξενοφώντος 2Α, Σύνταγμα

Αθήνα

Συνεχίζεται η έκθεση του ΤΑΚΗ ΜΥΛΩΝΑ στο Λαογραφικό Αράχωβας

Από αριστερά : Ο Πατήρ Χρήστος , ο  Κονίτσας, ο φρούραρχος των Ιταλών, η διερμηνέας Καρακαντού, ο Πατήρ Συνέσιος και τελευταίος ο Πατήρ Ανδρέας γιος του Πατρός Χρήστου

Συνεχίζεται για λίγες ημέρες ακόμα στο Λαογραφικό Μουσείο Αράχωβας , η έκθεση του ΤΑΚΗ ΜΥΛΩΝΑ με μοναδικό θέμα το ΕΠΟΣ του 1940 .

Φωτογραφίες γνωστές αλλά και άγνωστες , παρουσιάζονται για να μας θυμίσουν τους αγώνες που έχει δώσει η πατρίδα μας και ο τόπος μας , μαχόμενοι για την ελευθερία μας.

Στα φωτογραφικά στιγμιότυπα , αρκετοί θα αναγνωρίσουν τους πρόγονους τους, θα συζητούν για τα κατορθώματα των Ελλήνων και των Αραχωβιτών κατ επέκταση και στους παλαιότερους θα έρχονται στην μνήμη τους αυτές οι δύσκολες στιγμές που βίωσε η χώρας μας από τον πόλεμο και την Κατοχή.

Συνεχίζεται η έκθεση του ΤΑΚΗ ΜΥΛΩΝΑ στο Λαογραφικό Αράχωβας

Από αριστερά : Ο Πατήρ Χρήστος , ο  Κονίτσας, ο φρούραρχος των Ιταλών, η διερμηνέας Καρακαντού, ο Πατήρ Συνέσιος και τελευταίος ο Πατήρ Ανδρέας γιος του Πατρός Χρήστου

Συνεχίζεται για λίγες ημέρες ακόμα στο Λαογραφικό Μουσείο Αράχωβας , η έκθεση του ΤΑΚΗ ΜΥΛΩΝΑ με μοναδικό θέμα το ΕΠΟΣ του 1940 .

Φωτογραφίες γνωστές αλλά και άγνωστες , παρουσιάζονται για να μας θυμίσουν τους αγώνες που έχει δώσει η πατρίδα μας και ο τόπος μας , μαχόμενοι για την ελευθερία μας.

Στα φωτογραφικά στιγμιότυπα , αρκετοί θα αναγνωρίσουν τους πρόγονους τους, θα συζητούν για τα κατορθώματα των Ελλήνων και των Αραχωβιτών κατ επέκταση και στους παλαιότερους θα έρχονται στην μνήμη τους αυτές οι δύσκολες στιγμές που βίωσε η χώρας μας από τον πόλεμο και την Κατοχή.

Takis: Μία ημερίδα για τον Έλληνα γλύπτη στους Δελφούς στις 21/9/19

Το Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών φιλοξενεί την ημερίδα «Η γλυπτική του TAKIS στον 21ο αιώνα. Θέσεις και ανατροπές».

Ο γλύπτης Takis, ο οποίος έφυγε από τη ζωή τον περασμένο Αύγουστο, υπήρξε μία από τις σημαντικότερες μορφές της ελληνικής, αλλά και της παγκόσμιας εικαστικής σκηνής. Ο Παναγιώτης Βασιλάκης, όπως ονομαζόταν, είχε καταφέρει να δημιουργήσει μία άρρηκτη σύνδεση μεταξύ της τέχνης, της φύσης και της φυσικής.

ΤΑΚΙΣ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΑΠΟΛΛΩΝΑ ΣΥΛΛΟΓΗ ΕΥΡΩΠΑΊΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΕΛΦΩΝ

Τώρα, το Σάββατο 21 Σεπτεμβρίου, το Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών θα πραγματοποιήσει μία Ημερίδα για το έργο του, με τίτλο «Η γλυπτική του TAKIS στον 21ο αιώνα. Θέσεις και ανατροπές». Στους Δελφούς θα βρεθούν διευθυντές και επιμελητές μουσείων, οι οποίοι γνωρίζουν όσο λίγοι το έργο του Takis και το πώς αυτό επηρέασε καθοριστικά τη σύγχρονη τέχνη.

Την έναρξη της Ημερίδας θα κηρύξει η Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών, Πρύτανης Ελένη Αρβελέρ, ενώ τον συντονισμό της θα αναλάβει ο θεωρητικός και κριτικός Τέχνης και Διευθυντής του Εικαστικού Προγράμματος του Ιδρύματος Β. & Μ. Θεοχαράκη, Τάκης Μαυρωτάς. Όσοι βρεθούν εκεί, με ελεύθερη είσοδο, θα έχουν την ευκαιρία να κάνουν μία πραγματική «βουτιά» στον κόσμο του καλλιτέχνη, ανακαλύπτοντας περισσότερα για τα γλυπτά του, την σκέψη του, τις επιρροές του, το Ίδρυμα TAKIS, αλλά και την πορεία του από το Παρίσι στην Αθήνα.

ΣΧΕΤΙΚΑ

«Ναι» του ΚΣΝΜ στα μνημεία του ΚΚΕ σε Γυάρο και Μακρόνησο«Ναι» του ΚΣΝΜ στα μνημεία του ΚΚΕ σε Γυάρο και Μακρόνησο

Παράλληλα, θα θυμηθούμε και την ιστορική έκθεση του Takis το 2000. Αυτό θα γίνει μέσα από ένα εικαστικό αφιέρωμα, το οποίο θα εγκαινιαστεί την μέρα της Ημερίδας στην αίθουσα εκθέσεων του Συνεδριακού Κέντρου.

Διαβάστε αναλυτικά το πρόγραμμα της Ημερίδας:

10.30-11.00: Έναρξη-Χαιρετισμοί

Ελένη Αρβελέρ, Πρόεδρος Δ.Σ. Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών 

Νικόλας Γιατρομανωλάκης, Γενικός Γραμματέας Σύγχρονου Πολιτισμού, Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού

Παύλος Καλλιγάς, Διευθυντής Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών

11.00-12.30: Ομιλίες

Συντονισμός: Τάκης Μαυρωτάς, Θεωρητικός και Κριτικός Τέχνης/Διευθυντής Εικαστικού Προγράμματος Ιδρύματος Β. και Μ. Θεοχαράκη

11.00-11.10: Αλέξανδρος Αντωνόπουλος, Υπεύθυνος Ανάπτυξης-Ίδρυμα TAKIS, Κέντρο Ερευνών για την Τέχνη και τις Επιστήμες

Πώς τα ιδρύματα καλλιτεχνών προστατεύουν το έργο των καλλιτεχνών μέσα από τις δράσεις τους

11.10-11.20: Κώστας Βαρώτσος, Γλύπτης

Ο γλύπτης Takis

11.20-11.30: Λουίζα Καραπιδάκη, Μουσειολόγος/Ιστορικός Τέχνης

Τα ερωτικά γλυπτά του Takis, από το Παρίσι στην Αθήνα

11.30-11.40: Μένια Κούλη, Διευθύντρια Επικοινωνίας και Δημοσίων Σχέσεων-Ίδρυμα TAKIS

Το Ίδρυμα TAKIS και οι σκοποί του

11.40-11.50: Παναγιώτης Λαμπρινίδης, Γλύπτης/Διευθυντής Εικαστικού Τομέα Μεγάρου Χορού Καλαμάτας

Takis: ο «πολυμήχανος» της τέχνης

11.50-12.30: Συζήτηση

17.00-18.50: Ομιλίες

Συντονισμός: Παύλος Καλλιγάς

17.00-17.10: Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα, Ομότιμη Καθηγήτρια Ιστορίας της Τέχνης Διευθύντρια Εθνικής Πινακοθήκης

Χαιρετισμός

17.10-17.20: Χάρης Καμπουρίδης, Ιστορικός τέχνης/σημειολόγος/μέλος της Academia Europea

Νεωτερισμός και προσωκρατικοί φιλόσοφοι στη γλυπτική του Takis

17.20-17.30: Αφροδίτη Λίτη, Γλύπτρια/Καθηγήτρια Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών Αθηνών

Ο Takis, η γλυπτική και τα φυσικά φαινόμενα

17.30-17.40: Μαρία Μαραγκού, Διευθύντρια Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης Ρεθύμνου/Κριτικός τέχνης/Επιμελήτρια της έκθεσης του Takis στη Μπιενάλε της Βενετίας, 1995

Ένας αλλόκοτος της τέχνης

17.40-17.50: Εμμανουήλ Μαυρομμάτης, Πρόεδρος Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Τέχνης, AICA/ Ομότιμος Καθηγητής Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Η έννοια της λειτουργίας στο έργο του Takis

17.50-18.00: Χριστίνα Πετρηνού, Ιστορικός τέχνης/επιμελήτρια

Takis, η ποιητική του μαγνητισμού

18.00-18.10: Νίκος Τρανός, Γλύπτης/Πρύτανης Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών Αθηνών

Takis και κόσμος

18.10-18.20: Τάκης Μαυρωτάς

Takis, ο μεγάλος γλύπτης της σκέψης

18.20-18.50: Συζήτηση

18.50-19.00: Διάλειμμα

19.00-19.30: Ελένη Αρβελέρ

Takis: Τα χρόνια στο Παρίσι

19.30: Εγκαίνια εικαστικού αφιερώματος στον Takis (Αίθουσα Εκθέσεων) 

Περισσότερες Πληροφορίες:

2265082731, 2265082732

eccd@eccd.gr

www.eccd.gr

https://www.athensvoice.gr/culture/arts/579256_takis-mia-imerida-gia-ton-ellina-glypti-stoys-delfoys

Takis: Μία ημερίδα για τον Έλληνα γλύπτη στους Δελφούς στις 21/9/19

Το Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών φιλοξενεί την ημερίδα «Η γλυπτική του TAKIS στον 21ο αιώνα. Θέσεις και ανατροπές».

Ο γλύπτης Takis, ο οποίος έφυγε από τη ζωή τον περασμένο Αύγουστο, υπήρξε μία από τις σημαντικότερες μορφές της ελληνικής, αλλά και της παγκόσμιας εικαστικής σκηνής. Ο Παναγιώτης Βασιλάκης, όπως ονομαζόταν, είχε καταφέρει να δημιουργήσει μία άρρηκτη σύνδεση μεταξύ της τέχνης, της φύσης και της φυσικής.

ΤΑΚΙΣ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΑΠΟΛΛΩΝΑ ΣΥΛΛΟΓΗ ΕΥΡΩΠΑΊΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΕΛΦΩΝ

Τώρα, το Σάββατο 21 Σεπτεμβρίου, το Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών θα πραγματοποιήσει μία Ημερίδα για το έργο του, με τίτλο «Η γλυπτική του TAKIS στον 21ο αιώνα. Θέσεις και ανατροπές». Στους Δελφούς θα βρεθούν διευθυντές και επιμελητές μουσείων, οι οποίοι γνωρίζουν όσο λίγοι το έργο του Takis και το πώς αυτό επηρέασε καθοριστικά τη σύγχρονη τέχνη.

Την έναρξη της Ημερίδας θα κηρύξει η Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών, Πρύτανης Ελένη Αρβελέρ, ενώ τον συντονισμό της θα αναλάβει ο θεωρητικός και κριτικός Τέχνης και Διευθυντής του Εικαστικού Προγράμματος του Ιδρύματος Β. & Μ. Θεοχαράκη, Τάκης Μαυρωτάς. Όσοι βρεθούν εκεί, με ελεύθερη είσοδο, θα έχουν την ευκαιρία να κάνουν μία πραγματική «βουτιά» στον κόσμο του καλλιτέχνη, ανακαλύπτοντας περισσότερα για τα γλυπτά του, την σκέψη του, τις επιρροές του, το Ίδρυμα TAKIS, αλλά και την πορεία του από το Παρίσι στην Αθήνα.

ΣΧΕΤΙΚΑ

«Ναι» του ΚΣΝΜ στα μνημεία του ΚΚΕ σε Γυάρο και Μακρόνησο«Ναι» του ΚΣΝΜ στα μνημεία του ΚΚΕ σε Γυάρο και Μακρόνησο

Παράλληλα, θα θυμηθούμε και την ιστορική έκθεση του Takis το 2000. Αυτό θα γίνει μέσα από ένα εικαστικό αφιέρωμα, το οποίο θα εγκαινιαστεί την μέρα της Ημερίδας στην αίθουσα εκθέσεων του Συνεδριακού Κέντρου.

Διαβάστε αναλυτικά το πρόγραμμα της Ημερίδας: